Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Mitologia - Motyw Nike

Nike

 

Literatura polska chętnie sięga do mitu o Nike, co ma uzasadnienie w naszej dramatycznej historii, pomaga uzasadnić heroizm, tragizm. Bardzo popularny w literaturze.

 

Ty jesteś jak paryska Nike z Samotraki

 

O miłości nieuciszona

 

Choć zabita, lecz biegniesz z zapałem jednakim

 

Wyciągając odcięte ramiona

 

(Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Nike)

 

Wiersz ten znajduje się w tomiku Pocałunki z 1926 r., ma typową dla całego tomiku formę czterowiersza. Poetkę zainspirowała nie mityczna Nike, ale okaleczona, ekspresyjna rzeźba. Motyw Nike posłużył poetce do ukazania miłości. Rzecz oryginalna: u poetów wcześniejszych barokowych, renesansowych miłość była reprezentowana przez Wenus, amorka – Kupidyna. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, patrząc z dystansem na sprawy uczuć, osiąga nowy efekt porównując miłość do kalekiej rzeźby. Miłość jest jak okaleczona rzeźba. Wiersz ukazuje tragizm zranionej miłości. Motyw Nike staje się pretekstem do refleksyjnego liryku o miłości. Zarazem następuje odwrócenie topos (wzorzec) – bogini zwycięstwa jest w tym wierszu boginią osobistej klęski, a nie boginią zwycięstwa. Można powiedzieć, że kobiecie współczesnej wydaje się być bardziej właściwą patronką miłości – Nike z Samotraki niż zbanalizowana przez literaturę Wenus.

 

Motyw Nike pojawia się bardzo często w poezji współczesnej mówiącej o wojnie. Z tematyką wojenną, cierpieniem, heroizmem bohatera związane są wiersze:

 

1.Nike– Jan Lechoń tom Arias Kurante

 

2.Nike, która się waha– Zbigniew Herbert

 

3.Nike– Antoni Słonimski

 

4.Nike z Samotraki– Leopold Staff

 

Nike- Jan Lechoń

 

Nike Grunwaldu, rosła krakowska dziewczyna

 

Wyszła nocą na pole pod sklepione chmury

 

Za zbroję



Informacje